Fuzja Smaków: banany

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą banany. Pokaż wszystkie posty

Gdybym miała wskazać jedną rzecz, która chyba już do końca życia będzie mi się kojarzyć z czasem social distancing, kawarantanną i generalnie pandemią, oprócz ogólnego niepokoju, rozbicia i całkowicie przypadkowych lęków byłby to (na szczęście!) właśnie chleb bananowy.

Był taki czas, że rumiane bananowe bochenki przewijałam kilka razy dziennie na każdym feedzie, jaki tylko posiadam. Sama się w końcu poddałam i przez kilka tygodni co tydzień, z zaskakującą regularnością, wyciągałam z piekarnika podrasowany chleb naszpikowany orzechami i czekoladowymi kroplami.

Mam też wrażenie, że wielu osobom ten prosty wypiek pozwolił uwierzyć we własne umiejętności i zacząć przygodę z pieczeniem w domu. Wyhodowanie własnego zakwasu sprawiło, że połowa z nas nie ma poczucia całkowicie zmarnowanej kwarantanny (przecież to prawie jak utrzymanie przy życiu zwierzęcia domowego), inni za punkt honoru postawili sobie zdobycie drożdży, a jeszcze inni czekali z niecierpliwością na bezlitośnie powoli czerniejące banany.

Po wielu upieczonych chlebkach na bazie przepisu Sophie Dahl stworzyłam swój, który idealnie pasuje do moich oczekiwań. Nie lubię gliniastych, ciężkich, mokrych wypieków i najchętniej włożyłabym je jeszcze na pół godziny do piekarnika, dlatego do ciast z dużym powinowactwem do zakalca dodaję więcej proszku do pieczenia i sody niż jest w podstawowym przepisie.

Więc nie, to nie jest ciężki, mokry chleb bananowy. Jest wilgotny akurat w tym idealnym punkcie, kiedy nie mam podejrzeń, że jest po prostu surowy, ale jeszcze się nie kruszy. I jest pełen dobra wszelakiego, w tym przypadku grubo posiekanych orzechów włoskich i kropel gorzkiej czekolady.

Równie dobrze możecie tu dodać to, na co macie ochotę, albo bakalie zalegające Wam w szafkach po wielkanocnych wypiekach. Jedne z najlepszych kombinacji to migdały i gorzka czekolada, żurawina i biała czekolada, gorzka czekolada i pomarańcza czy orzechy pekan.

Chlebek bananowy z orzechami i czekoladą

(za przepisem Sophie Dahl z moimi zmianami)

3 duże, bardzo dojrzałe banany

1 rozbite jajko

125 g brązowego cukru

70 g miękkiego masła

170 g mąki

1 łyżeczka sody + 3/4 łyżeczki proszku do pieczenia

szczypta soli

garść grubo posiekanych orzechów włoskich

25 g czekoladowych łezek

Najpierw warto przygotować sobie blaszkę - najlepsza będzie keksówka o długości 23 cm, ale czasami korzystam też z jednorazowych, aluminiowych form. Natłuszczam je masłem i osypuję bułką tartą.

Banany rozgnieć widelcem i dodaj do nich jajko, cukier i masło; połącz wszystkie składniki. W drugiej misce wymieszaj mąkę z sodą, solą, proszkiem do pieczenia, orzechami i czekoladą. Suche składniki dodaj do masy bananowej i wymieszaj widelcem do połączenia składników. Takie ciasta nie lubią zbyt długiego intensywnego mieszania, więc wystarczy je kilka razy zamieszać aż w masie znikną suche fragmenty mąki.

Masę przelej do formy i wstaw do nagrzanego piekarnika na ok. 50-60 minut. Po 30 minutach sprawdź, czy wierzch się za bardzo nie zrumienił (mój zawsze łapie opaleniznę jak Ross w solarium) i ewentualnie przykryj ciasto folią. Gotowy chlebek wystudź w foremce.

Przyznaję się bez bicia - pancakes są dla mnie taką lunchowo-obiadową opcją, że niezbyt często jem je tak naprawdę rano. Po prostu - wychodzi ich za dużo (choć może pomogłoby nie sięganie jednak po tego ostatniego, który właśnie dosmaża się na patelni), i tak rano nie mam zwykle czasu, by je przygotować, a tak w ogóle to szanse, że akurat zgromadzę w kuchni wszystkie niezbędne składniki bez wycieczki do sklepu są nikłe.
Mają one jednak pewną niewątpliwą zaletę: wystarczy je przygotować kilka razy, a później potrzebne składniki odmierza się z pamięci. Podstawowy przepis jest też tylko punktem wyjścia dla setek rozmaitych kombinacji, które można wymyślić w oparciu o własne koncepcje i zawartość kuchennych szafek.
Dzisiaj przychodzę do Was z jednym z moich ostatnich odkryć - oto puszyste, delikatne pancakes o intensywnie kakaowym smaku. Ja do swoich dodałam też ostatnio pokruszonego batonika musli - dla chrupkości ;)

Bananowo-czekoladowe pancakes

propocje dla 4 osób

1 jajko

2 łyżki cukru demerara

1 spory, dojrzały banan

2 łyżki gorzkiego kakao

2 łyżki dowolnego tłuszczu*

1/2 szklanki maślanki naturalnej**

100 g mąki (może być pełnoziarnista)

1 łyżeczka proszku do pieczenia + 1/2 łyżeczki sody

Mąkę przesiej do sporej miski, dodaj cukier, proszek do pieczenia, sodę i przesiane kakao, dobrze wymieszaj. W drugiej misce połącz żółtko (białko ubij osobno na sztywną pianę z odrobiną soli) rozgniecionego banana, maślankę, olej (lub masło). Mokre składniki wlej do suchych i niedbale wymieszaj - im bardziej wytrwale będziesz mieszać składniki, tym bardziej gumowate gotowe pancakes. Gotowe ciasto połącz delikatnie z pianą z białek. Rozgrzej na patelni kilka kropli oleju, wylewaj pancakes i delikatnie nadawaj im łyżką okrągły kształt. Smaż ok. 2-3 minuty z jednej strony, przewróć i smaż jeszcze przez około minutę.

Skąd wiadomo, że pancakes są już gotowe? Ja po wylaniu na patelnię czekam do momentu, gdy na powierzchni zaczną pojawiać się spore bąble. Potem delikatnie próbuję podważyć jednego z nich szpatułką i jeśli mogę go bez problemu przewrócić, to właśnie tak czynię. Potem zwykle zaglądam pod spód i sprawdzam, czy jest dosmażony tak, jak lubię.

Jak wiecie (albo i nie) jakoś tak się złożyło, że najbardziej lubię to, co ma w sobie choćby śladowe ilości ziarna kakaowego (poza wyrobami czekoladopodobnymi, żucie plastiku mnie przerasta). Poza wszystkim, co słodkie, lubię też nadzwyczajnie awokado - trochę do tego stopnia, kiedy powinno się zacząć je nabywać w hurcie zamiast podczas codziennych zakupów. Banany trochę mniej, jesteśmy w takiej love-hate relationship. W podobnym stylu toczy się też zresztą moja historia z eksperymentami pt. czy można to przygotować inaczej/zastąpić to czymś innym/wyrzucić stąd cukier? Ostatnio kombinuję z różnymi owsiankami i chociaż zdecydowanie wygrywa ta z masłem z nerkowca i dżemem z owoców leśnych (masło z nerkowca to chyba największe rozczarowanie w kwestii rozmaitych maseł z orzechów), ta jest tuż za nią. Tylko mniej banana następnym razem.

O ile awokado mogłabym jeść w ilościach hurtowych (chyba wręcz na równi z czekoladą, a to już prawdopodobnie największy komplement, na jaki mnie stać), tak banany mogłyby dla mnie pozostać w tym kremie niewyczuwalne. Tzn. niech to całe dobrodziejstwo potasu, magnezu i przeróżnych niesamowitości tam zostanie, ale takie ilości gorzkiego kakao, miodu i prażonych orzechów powinny zamaskować jego posmak, toteż ZMIANY.

na podstawie przepisu z simplelife

1 łyżka miodu

1 mały banan

1 średnie awokado

2 łyżki gorzkiego kakao

30g orzechów laskowych

ZWarto poświęcić tę chwilę na uprażenie orzechów - to prosty zabieg, a zawsze wydobywa głęboki, bardzo charakterystyczny aromat. Po uprażeniu można je też umieścić między dwoma kawałkami ręcznika papierowego i potrzeć, dzięki czemu pozbędziemy się twardawych skórek. Orzechy wrzucamy do blendera i mielimy na pył. Następnie dodajemy miąższ awokado, banana, miód i gorzkie kakao. Miksujemy na gładką masę - polecam dłuższe zmiksowanie, dzięki temu masa nabierze puszystości. Można też nie miksować orzechów i dodać je grubo posiekane do wszystkich składników, wtedy zostaną w kremie w postaci całych kawałków.

Nie wiem jak długo można przechowywać krem w lodówce, bo znika raczej dość szybko, zwłaszcza przygotowywany z powyższych proporcji.

Jeśli odgadnę kiedyś algorytm (albo inną ciekawą zależność) warunkujący łatwość konstruowania posta, to sama obrzucę się brokatem i konfetti. Skonstruowanie tego zdania, które właśnie przeczytaliście, zajęło mi bowiem ponad dwie godziny. (dopisek po pięciu dniach - a całego posta, sześć dni. Sześć. Dni.)

Nie sądzę jednak by należało się tego spodziewać w ciągu najbliższego stulecia; spośród wszelakich możliwych talentów (m.in techniczno-naukowych) zostałam obdarzona zdolnością do mieszania bezkształtnych mas w miskach i przeistaczania ich w ciasta, niesamowitym talentem do robienia bałaganu w całym pokoju siedząc zasadniczo w jednym miejscu i umiejętnością efektywnego spania w zaskakująco krótkim czasie. Jak widać, same niezwykle użyteczne i przydatne do przetrwania zdolności.
W sobotę zatem, wykorzystując jedną z moich supermocy, postanowiłam upiec ciasto. Ten przepis ze strony BBC był pierwszym który wpadł mi w oko (klik) i (albo z lenistwa, albo z pragnienia upieczenia czegoś z Właśnie Tego Przepisu) poczyniłam ten plackobabkochlebkopodobny wypiek. Mam wrażenie, że to taka lekko poprawiona wersja chlebka bananowego upieczona w formie do babki. Co do polewy, polecam raczej wykorzystanie gotowej masy krówkowej - ta, którą przygotowałam zgodnie z przepisem jest bardzo smaczna, ale pozbycie się jej z dna rondelka kosztowało mnie piętnaście minut i jeden wygięty widelec.

Wybieramy z Tej Brzydkiej Skrzynki na podłodze w której leżą Te Brzydkie, Przejrzałe Owoce dwa spore banany, albo nawet i trzy. W sumie powinny ważyć, razem ze skórkami, około 350g. Te akurat nie były wystarczająco brzydkie i przejrzałe, więc rozgniatanie ich było koszmarem. Oprócz tego potrzebujemy 100g daktyli, 175g miękkiego masła, 200g mąki wymieszanej z 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia, 100g brązowego cukru, 2 rozbitych jajek, 3 łyżek miodu i 50g orzechów włoskich. I połowy łyżeczki cynamonu ;)

Do miksera wrzucamy miękkie masło, mąkę z proszkiem, jajka, miód i cukier. Składniki mają się połączyć, a masa powinna być dość puszysta i jasna. Potem dodajemy rozgniecione banany, posiekane daktyle i orzechy włoskie. Masę wylewamy do natłuszczonej formy (ja użyłam jednej formy na babkę i trzech na tartaletki; jednak lepiej jest upiec to ciasto w keksówce) i wstawiamy do piekarnika na 45-50 minut w temperaturze 160C, lub do suchego patyczka. Wyciągamy, studzimy, i zabieramy się za polewę.

Do polewy potrzebujemy, co następuje : 25g masła i 2 łyżek miodu które rozgrzewamy w rondelku (koniecznie z grubym dnem) i podgrzewamy aż się zagotuje. Masa ma nabrać...karmelowego (wybitnie precyzyjne określenie) koloru. Wtedy polewamy nią ciasto i posypujemy jeszcze orzechami. Voila.